IPhonography

Tegenwoordig heeft iedereen een digitale camera. Zelfs de mensen die in deze tijd géén smartphone hebben (en deze mensen zijn momenteel juist retro en hip) hebben over het algemeen wél al een telefoon met camera.

Je kunt je natuurlijk afvragen of deze overvloed aan camera’s en het gemak waarmee tegenwoordig een foto gemaakt wordt – en niet te vergeten gedeeld op sociale media – niet zorgt voor een inflatie van ‘kunst’ van het fotograferen. Ik denk dat hier zeker wel waarheid in zit. Je moet niet vergeten dat voor het maken van een mooie foto ook wel wat meer nodig is dan alleen de camera, los nog van de hardware-matige gebrekken van smartphones (en ook compactcamera’s trouwens).

Mijn mening is dat je ongetwijfeld mooie foto’s kunt maken met je smartphone, maar dat dezelfde foto, genomen met een échte camera (lees: met een grotere sensor), altijd beter zal zijn. Hier moet ik echter wel bekennen dat de smartphones intussen qua kwaliteit de compactcamera’s intussen wel ingehaald hebben.. En dat de kwaliteit van de nieuwe Nokia 1020 (met een grotere sensor!) al weer een stuk hoger ligt..

Toch is ‘iphonography’ zoals het fotograferen met de smartphone ook wel wordt genoemd momenteel helemaal in met als belangrijkste argument dat ‘de beste camera de camera is die je bij je hebt’. Een redelijke statement, maar je kunt er natuurlijk ook voor kiezen altijd een échte camera bij je te hebben en dezelfde foto te nemen, maar dan beter 😉

Ondanks het feit dat ik meestal wél een echter camera bij me heb (mijn Fujifilm X-10 reist vaak met me mee) was er laatst een moment dat de batterij me op het cruciale moment in de steek liet. En toen was het best fijn dat die smartphone ook wat plaatjes kon schieten. De kwaliteit mag dan niet zo best zijn, de kleuren te verzadigd, de foto te veel verscherpt, de foto kon wél genomen worden.

Hier is-ie.. Overigens niet met een iPhone genomen, maar met mijn Nokia Lumia 520.

Bridge in Leiden

The Early Bird..

Geen tijd voor een heel verhaal, maar wel wat foto’s die ik deze ochtend genomen heb tijdens het hardlopen (geen goed idee, mijn verkoudheid vind het echter wel erg fijn, en nestelt zich nog wat beter). Ik maak er doorgaans geen gewoonte van om mijn camera mee te nemen tijdens hardlopen, maar deze keer beloonde het zich wel!

Sunset @ sailstream

DSCF9890

DSCF9891

Long time no speak

Het is nu echt alweer een hele tijd geleden dat ik hier iets op deze blog geplaatst heb. Ik dacht eigenlijk dat hij al lang offline was. Zo zie je maar weer, op het internet gaat niets verloren, alles blijft bewaard. Eeuwig in het systeem bij Google, wat intussen het oude Blogspot heeft overgekocht. En toen ik bedacht dat ik weer eens iets met een blog wilde doen, was-ie er nog. Convenient..

Hoewel ik mijn blog ooit ben gestart als reisblog tijdens mijn Zweden-avontuur, is het ook wel iets algemener geworden in de tijd daarna. Waar ik me nu eigenlijk op wilde focussen is fotografie. Een woord wat jullie allemaal vast wel met mij zullen associeren. Maar waarom een blog?

Twee redenen eigenlijk: ten eerste wil ik mezelf dwingen om regelmatig met fotografie bezig te zijn. Dit staat een beetje onder druk door afstudeer-stress en het gebrek aan een goede camera. Mijn doel zal zijn om ten minste elke week een foto te maken die ik het waard vind om met jullie te delen. Ten tweede is het denk ik een leuke manier om de foto’s die ik mooi of bijzonder vind met jullie te delen zonder dat Facebook gelijk alle rechten vergaard.

Nu zul je zeggen: Blogspot was toch van Google? Dan zal er vast wel ergens in de algemene voorwaarden staan dat zij eigenaar zijn van alle inhoud, same as Facebook. Probably. Het is ook niet mijn wens om heel lang hierop door te bloggen. Wat ik eigenlijk wil is een eigen blog starten op Bandje.net. Dat kost me momenteel echter iets te veel tijd, en dus is dit het eerste begin. Eerst maar eens zien of ik het volhoud..

Even een update op fotografieland: mijn Canon apparatuur heb ik vorig jaar verkocht. In plaats daarvan ben ik overgestapt op de Fujifilm X-serie. Meer specifiek: de Fujifilm XE-1. EOS 5D kwaliteit in een klein jasje, dankzij de grote APS-C x-trans sensor (meer daarover ongetwijfeld later). Helaas heeft deze camera vorig jaar een onvrijwillige duik ondergaan, en ligt het wel of niet terugkrijgen van geld nog steeds bij de verzekering (lang verhaal). In het kort: ik “moet het momenteel doen” met de kleinere Fujifilm x-10 compactcamera. Tussen aanhalingstekens omdat dat een oerdegelijke, kwalitatief zeer goede compactcamera is, die alsnog beter is dan wat de meeste mensen ooit zullen gebruiken. Maar het is geen XE-1..

And on that bombshell..

Meer over de Fujifilm x-10 en de buitengewone kwaliteiten van de x-trans sensor en Fujifilm camera’s in het algemeen komt vast snel in een volgend bericht. Post. Hoe je het ook wil noemen..